Instytut Ronalda Reagana
Reagan – gwiazda ekranu

Reagan – gwiazda ekranu

dodano: 22.09.2011

W początkach teledemokracji, kiedy wizerunek zaczął odgrywać coraz większą rolę w polityce, większą niż prezentowane poglądy czy osobiste osiągnięcia, doświadczenie aktorskie i znakomita wymowa Reagana były na wagę złota.

O prezydencie Reaganie przywykliśmy myśleć jako o… właśnie prezydencie, polityku. Tymczasem jego droga do kariery politycznej była poprzedzona długą karierą aktorską. W wielu filmach występował osobiście, w niektórych jako narrator. Jako jeden z najbardziej charakterystycznych prezydentów USA, wciąż występuje na zdjęciach archiwalnych w najróżniejszych filmach, nie tylko dokumentalnych, ale także w kinie akcji (np. „Die hard 4”).

Ponoć już w dzieciństwie Ronald Reagan przejawiał zdolności aktorskie, potrafił długo opowiadać zmyślone opowieści. Swoje zdolności oratorskie oraz konfabulacyjne wykorzystał po skończeniu studiów (1932), gdy zatrudnił się jako komentator sportowy w lokalnym radio. Znana jest anegdota o tym, jak kiedyś Reagan utracił połączenie ze stadionem, ale nie przerwał komentowania meczu, opisując go z wyobraźni. Widać tu, że Reagan trafił do zawodu aktora w sposób typowo amerykański, poprzez praktykę.

W 1937 roku podpisał kontrakt z wytwórnią Warner Brothers. Pierwszy film, w jakim wystąpił, był to kryminał “Love is on the air” z roku 1937, w roli głównej Andiego McCaina, dziennikarza radiowego zajmującego się przestępczością, który został poddany – jak dziś byśmy powiedzieli – mobbingowi przez przełożonego z powodu zbytniej dociekliwości. Został przeniesiony do programów dziecięcych, by nie mógł szkodzić zaprzyjaźnionemu z właścicielem stacji gangsterowi. Ale bohater i tak sobie poradził...

W tym samym roku wyprodukowano jeszcze z udziałem Reagana filmy “Submarine D-1” (dramat), oraz “Hollywood Hotel” (komedia muzyczna). Od tej pory pracował intensywnie jako aktor, czasem w rolach głównych, ale przeważnie w rolach drugoplanowych. Wykorzystywał też swój atut z czasów pracy w radio – głos – występując jako narrator, a także czasem jako speaker radiowy (filmowy oczywiście). Łącznie wystąpił w 53 filmach (!), w tym większość stanowiły komedie, część dramaty, także kryminały, dreszczowce i westerny. To właśnie z czasów jego występów w westernach pochodzi jego wizerunek wykorzystany na plakacie „Z mroków średniowiecza krucjata przeciwko Polsce”. Plakat ten, wyprodukowany i rozpowszechniany w czasach Stanu Wojennego, miał wzbudzać odrazę do Reagana i jego polityki. Nie znalazłem informacji na temat jego recepcji u przeciętnych Polaków. Wydaje się niestety, że komunistyczna propaganda przeciw Reaganowi, wyrażająca się między innymi w tym plakacie, nie pozostała bez śladu w społecznej świadomości.

Jednym z ważniejszych filmów Reagana, z którego zostało mu przezwisko „Gipper”, był “Knute Rockne, All American” (1940). Był to film biograficzny o Knucie Rockne, jednym z najsłynniejszych trenerów footballu amerykańskiego. Reagan grał w nim rolę Georga “The Gipper” Gipp’era, jednego z zawodników drużyny Uniwersytetu Notre Dame.

Sam Reagan uważał, że jego najwybitniejszym dokonaniem była rola w filmie “Kings row” (1942). Film ten opowiada o dwóch przyjaciołach z małego miasteczka, z których jeden próbuje prowadzić poukładane życie, zostając lekarzem, drugi natomiast (grany przez Reagana) zostaje playboyem – jeśli ten termin jest odpowiedni do warunków Ameryki w XIX wieku. W recenzjach filmu można przeczytać, że było to istotnie dzieło wybitne pod względem scenariusza i klimatu. Udanym zabiegiem reżyserskim był kontrast pomiędzy z pozoru sielskim życiem na prowincji w małym miasteczku a skrywanymi przez mieszkańców tajemnicami.

W czasie II wojny światowej Reagan został zmobilizowany i służył w armii, pracując przy tworzeniu filmów instruktażowych i propagandowych. W późnych latach 50. XX wieku wraz z rozwojem telewizji Reagan stał się jej gwiazdą. Prowadził wiele programów, w tym “Dni w dolinie śmierci” (ang. Death Valley Days), który był programem prezentującym historie z czasów Dzikiego Zachodu.

Ostatni filmem fabularnym, w którym wystąpił Ronald Reagan, był kryminał “The Killers” (Zabójcy) z roku 1964 w reżyserii Dona Siegela. Była to ekranizacja powieści Ernesta Hemingwaya pod tym samym tytułem. Reagan wcielił się w rolę czarnego charakteru opowieści, Jacka Browninga.

Działalność aktorska Reagana niewątpliwie umożliwiła mu zostanie popularnym politykiem. W początkach teledemokracji, kiedy wizerunek zaczął odgrywać coraz większą rolę w polityce, większą niż prezentowane poglądy czy osobiste osiągnięcia, jego doświadczenie aktorskie i znakomita wymowa były na wagę złota. Co więcej, występy w programach telewizyjnych sprawiły, że stał się rozpoznawalny dla każdego przeciętnego Amerykanina. Bez Reagana – aktora nie byłoby Reagana – prezydenta.

Michał Janik
“Goniec Wolności” nr 2(36) / luty 2011

Źródło: www.goniec.koliber.org